Asena Esma Kimdir? Ev Hanımlığından Yapay Zeka ile Milyonluk Viral Başarıya: Esma Dilnur Ulukan’ın İlham Veren Hikayesi

Modern çağın hızla değişen dinamikleri içinde, bazen en beklenmedik yerlerden öyle hikayeler yükselir ki, tüm ezberleri bozar. İşte tam da böyle bir hikayenin kahramanı, Esma Dilnur Ulukan. Dışarıdan bakıldığında, 1992 doğumlu, Ankaralı, iki erkek evladına sekiz yıldır hem annelik hem babalık yapan, hayatını çocuklarına adamış bir ev hanımı. Bu tanım, onun bugünkü dijital dünyadaki sarsıcı varlığıyla nasıl birleşiyor? "Asena Esma" adıyla milyonların kalbine dokunan, milli duyguları yapay zekanın büyülü dokunuşuyla yeniden canlandıran bu ses, evinin mutfağından küresel bir fenomene nasıl dönüştü?

Esma Dilnur Ulukan, kendi ifadesiyle, her şeyin bir arkadaşının vesilesiyle başlayan "heves"le şekillendiğini anlatıyor. O heves, "Oyunları Bozkurdum" şarkısıyla beklenmedik bir viral başarıya ulaştığında, sadece bir şarkı değil, aynı zamanda bir kadının kendini yeniden keşfediş manifestosu oldu. Peki, bu ani yükselişin ardında yatan sır neydi? Yapay zekanın soğuk algoritmalarıyla, bir annenin sıcacık sesi ve yüreğinden gelen sözler nasıl birleşti? Ve en önemlisi, bu hikaye, bizlere, hayallerin ve teknolojinin sınır tanımadığını, en geleneksel kimliklerin bile dijital çağda nasıl birer öncüye dönüşebileceğini mi fısıldıyor?

Bu röportajda, Esma Dilnur Ulukan, yani Asena Esma, o samimi ve içten haliyle, ev hanımlığından dijital sanatçılığa uzanan bu sıra dışı yolculuğunu, yapay zekayla kurduğu yaratıcı ortaklığı ve Türk milletine özünü hatırlatma misyonunu anlatacak. Onun hikayesi, sadece bir müzik kariyeri değil, aynı zamanda bir kadının azmi, inancı ve teknolojiyi kendi ruhuyla harmanlayarak bir millete sesleniş destanı. Hazır olun, çünkü bu, sadece bir röportaj değil, aynı zamanda bir ilham kaynağı. Perde aralanıyor.

Esma Hanım, 1992 doğumlu, Ankaralı, iki erkek çocuk annesi, sekiz yıl önce eşinden ayrılmış bir ev hanımı. Bu cümleler, sizin için ne ifade ediyor? Bu kimlikler, bugünkü Asena Esma kimliğinizle nasıl birleşiyor, nasıl ayrışıyor?

Bu cümleler benim hayat yolculuğumun bir parçasını anlatıyor. Evet, Ankaralıyım, iki çocuk annesiyim ve hayatımda zorluklar da yaşadım. Ancak bugün Asena Esma kimliği, tüm bu deneyimlerin üzerine inşa ettiğim sanatsal yolculuğu temsil ediyor. Geçmişim bana sabrı, mücadeleyi ve güçlü kalmayı öğretti; Asena Esma ise bu birikimi müziğe, üretime ve sanata dönüştüren yönüm. Birbirinden tamamen ayrı değiller, biri diğerini var etti. Bugün dinleyicilerimin gördüğü sanatçı; yaşadıklarıyla güçlenen ve bunu eserlerine yansıtan bir insan.

Ev hanımıyken, hayatınız sadece çocuklarınızla geçerken, bir arkadaşınızın vesilesiyle başlayan bu müzik serüveni. O ilk adımı atarken içinizdeki o sesi nasıl dinlediniz? Hiç tereddüt etmediniz mi, "Ben kimim ki, ne yapacağım?" demediniz mi?

Hayır, hiç tereddüt etmedim çünkü ciddiye alarak başlamadım. Tamamen zaman doldurmak ve bir şeylerle uğraşmaktı düşüncem. Bunun bu kadar ciddiye dönüşeceğini bilseydim, tabii ki çok şüpheyle başlardım.

Dijital dünyada adeta bir ''Asena Esma'' fırtınası estiriyorsun. Ama gel, şu diskografine bir bakalım. Bugüne kadar hangi şarkıları dinleyicilerinle buluşturdun? Bize o listeyi bir sayar mısın? Hangi eserlerinle bu kadar çok insanın kalbine dokundun, merak ediyorum.

Şu ana kadar dinleyicilerimle birçok eser buluşturdum ve her biri benim için ayrı bir anlam taşıyor. ''Oyunları Bozkurdum'', ''Ruhun Adı: Asena'', ''Türk'e Yol Gösteren Asena'', ''Bozoklar Üçoklar'', ''Türk'üm Ben Türk'üm Lan'', ''Gecenin Kurtları'', ''Eğilmez Başlar',' ''Kutlu Hatun'', ''Türk'üm Türkçüyüm'', ''Türk'ün Sözü'', ''Al Bayrağım Göklerde Dalgalan'', ''Türkü Türk Düşüne'', ''Beğdili'' ve son olarak ''Gök Mührü'' gibi pek çok eserimi dinleyicilerimle buluşturdum. Her şarkımda Türk milletinin tarihini, kültürünü, birliğini ve manevi değerlerini anlatmaya çalışıyorum. İnsanların bu eserlerde kendilerinden bir parça bulması ve duygularına dokunabilmek benim için en büyük mutluluk. Eylül ayına kadar zaten çok hızlı bir şekilde yeni şarkılar yayınlanmaya devam edecek. Ancak Eylül'den sonra süreci biraz daha ağırdan almayı düşünüyorum. Dediğim gibi, bu noktaya geleceğimi tahmin etmiyordum ve şarkıları yapıp çok seri bir şekilde, tarihlerini belirleyerek yayına vermiştim. Artık Eylül'den sonra yazmak ve üretmek biraz daha hassas bir süreç olacak; çünkü artık büyük bir kitleye sahibim ve onların ruhuna doğru dokunabilmek için çok daha dikkatli olmam gerekiyor.

"Oyunları Bozkurdum" şarkısının bu kadar tutacağını hiç tahmin etmemişsiniz. Peki, o şarkı viral olduğunda, hayatınızda ne değişti? Bir sabah uyandığınızda kendinizi bir fenomen olarak bulmak nasıl bir duygu?

Henüz hâlâ bu fenomen durumuna alışamadım, şaka gibi geliyor. İnsanlar bana güzel yorumlar yaparken ben hâlâ nerede olduğumun farkında bile değilim. Şarkının viral olduğunun bile farkında değildim; ta ki çevrem bana 'Esma, şarkın her yerde!' diyene kadar... Çünkü ben o şarkıyı iki ay önce yapmıştım ve 31 Ağustos'ta yayınlama planı kurmuştum. Ancak insanların çok istediğini görünce, tarihi öne çekmek zorunda kaldım. Bu arada, "Oyunları Bozkurdum" şarkısının sözlerinin yarısı Faço Börüler'e, yarısı ise bana ait; bu ortak ruhun bu kadar sevilmesi beni ayrıca mutlu etti.

Halk arasında, hatta ülkeler arasında aldığınız güzel tepkiler, size ne hissettirdi? "İnsanların buna ihtiyacı var" dediğiniz an, tam olarak neydi? Bu yolculuğa devam etme kararınızda bu geri bildirimlerin rolü ne oldu?

İlk başlarda sadece içimden gelen duyguları müziğe dökmek istiyordum. Zamanla Türkiye'den ve farklı ülkelerden gelen yorumlar; insanların bu eserlerde kendi kültürlerini, tarihlerini ve duygularını bulduklarını gösterdi. ''İnsanın buna ihtiyacı var'' dediğim an; aldığım mesajlarda müziğimin insanlara umut verdiğini, köklerini hatırlattığını ve onlara o hissi yaşattığını gördüğüm andı. Bu benim için çok kıymetliydi ve büyük bir gururdu; hatta çok kez oturup başarımı hissettiğimde ağlamışlığım bile oldu. Elbette bu geri bildirimler yolculuğuma devam etmemde önemli bir motivasyon oldu. Ancak en büyük motivasyonum; kendi değerlerimi ve üretme tutkumu samimiyetle müziğime yansıtabilmek. İnsanların bu samimiyete karşılık vermesi ise bana daha iyisini üretmek için güç veriyor.

"Asena Esma" sizin sanal adınız, sanatçı isminiz. Bu ismi seçmenizin özel bir anlamı var mı? Asena kimliği, sizin için neyi temsil ediyor?

Aslında özel bir nedeni yok; dediğim gibi öylesine başladığım için aklıma gelen ilk rumuz bu oldu. Asena kimliği benim için bir gurur diyebilirim. Asena isminin anlamı 'dişi bozkurt' demektir; ırkımı taşıyan ve temsil eden bir rumuz seçmek istedim. Esma zaten benim ismim; Asena ise Türk kültüründe rehberliği, cesareti, özgürlüğü ve güçlü duruşu simgeleyen bir isim olduğu için onu seçtim. Bu isimle vermek istediğim mesaj, köklerine bağlı üretken bir görünüm sergilemekti. Bu yüzden Asena Esma ismi, hem kişisel hem de sanatsal kimliğimle bütünleşen ve beni en iyi ifade eden isim oldu.

Sadece dört aylık bir serüven olduğunu söylediniz, çok yeniymişsiniz aslında. Ama öncesinde de TikTok'ta milli duygularla videolar üretiyormuşsunuz. Bu geçiş nasıl oldu? TikTok'taki Esma ile bugünkü Asena Esma arasında nasıl bir fark var?

Evet, müzik yolculuğum henüz çok yeni; yaklaşık dört aylık bir süreçten bahsediyoruz. Ama aslında bu yolculuğun temeli daha önce atılmıştı. TikTok'ta milli ve kültürel içerikler üreterek insanlarla buluşuyordum. O paylaşımlar sayesinde insanların bu konulara ne kadar ilgi duyduğunu ve nasıl güçlü bir bağ kurduğunu gördüm. Bir süre sonra şunu fark ettim: Anlatmak istediklerimi sadece videolarla değil, müzikle de ifade edebilirim. Böylece Asena Esma doğdu. TikTok'taki Esma ile bugünkü Asena Esma arasında özünde büyük bir fark yok; ikisi de aynı değerlere inanan, aynı duyguları taşıyan kişi. Değişen şey sadece kendimi ifade etme biçimim oldu. Eskiden düşüncelerimi videolarla anlatıyordum, bugün ise bunu müzik ve sanat aracılığıyla yapıyorum. Bu yüzden benim için bu bir değişimden çok, doğal bir gelişim süreci oldu.

Her şarkıda kendi ses tonunuzu kullandığınızı, kendi altyapınız olduğunu söylediniz. Yapay zekadan da tonlama ve gırtlak desteği alıyorsunuz. Bu süreçte, kendi sesinizi yapay zekanın önüne geçirmek, ona baskın hale getirmek için özel bir çaba harcıyor musunuz? Bu dengeyi nasıl kuruyorsunuz?

Benim için en önemli şey, şarkıyı dinleyen kişinin önce beni duyması. Yapay zekayı bir sanatçının yerine geçen bir araç olarak değil, stüdyoda bana destek veren bir yardımcı gibi görüyorum. Bu yüzden kayıt sürecinde kendi ses tonumu, yorumumu ve duygumu mümkün olduğunca önde tutmaya çalışıyorum. Tabii bunun için her seferinde oturup şarkı söylemiyorum; uygulama üzerinde tanımlı bir 'prompt' gibi duruyor. Sözleri ekleyip, eğer istediğim bir altyapı müzik varsa onu da dahil ederek ilerliyorum. Hatta çoğu hazır müziğin yapısıyla bile oynayıp, müziği bambaşka bir hale getirdiğim oluyor. Yapay zekayı daha çok tonlama, armoni, gırtlak (Moğol geçişleri) ve teknik düzenlemelerde; müziklerle oynama veya çalgı ekleme aşamalarında kullanıyorum. Ancak ana karakteri her zaman kendi sesim belirliyor. Dinleyen biri şarkıyı açtığında 'Bu Asena Esma'nın sesi' diyebilmeli; benim için asıl önemli olan bu. Bu dengeyi de sürekli denemeler yaparak kuruyorum. Yapay zekanın katkısı hissedilsin ama kimliğimi gölgelemesin istiyorum. Son kararı her zaman ben veriyorum; hangi efektin kalacağına, hangi tonun kullanılacağına ve şarkının nasıl duyulacağına ben karar veriyorum. Amacım, teknolojiden faydalanırken kendi müzikal kimliğimi ve özgün sesimi korumak.

Profesyonel olmadığınızı, her şeyin bir anda geliştiğini söylediniz. Peki, bu ani yükselişin getirdiği sorumluluklar neler? Artık bir meslek olarak gördüğünüz bu işte, kendinizi nasıl geliştiriyorsunuz?

Her şey gerçekten çok hızlı gelişti. Başlangıçta sadece üretmeyi seviyordum ama insanların ilgisi arttıkça bunun bir sorumluluk olduğunu da fark ettim. Artık yaptığım her çalışmada daha dikkatli davranıyorum; dinleyicilerime kaliteli işler sunmak, sürekli kendimi geliştirmek ve her şarkıda bir öncekinden daha iyisini ortaya koymak benim için çok önemli bir hale geldi. Evlatlarıma karşı nasıl zorunlu bir sorumluluğum varsa, aslında bu iş de benim için o kadar ciddi bir boyuta ulaştı. Bu yüzden müzik üretim süreçlerini, düzenleme tekniklerini, yapay zeka araçlarını ve dijital platformları sürekli araştırıyor, yeni şeyler öğreniyorum; eksiklerimi görüp onları gidermeye çalışıyorum. Kendimi henüz profesyonel olarak görmesem de bu işi profesyonel bir anlayışla yapmaya gayret ediyorum. Benim için öğrenme süreci hiç bitmeyecek; her yeni şarkı bana yeni bir deneyim ve yeni bir bakış açısı kazandırıyor. İnsanların fikirlerini ciddiye alıyorum, geri bildirimleri dikkate alıyorum ve onların beklentilerini karşılayacak şekilde üretmeye özen gösteriyorum.

"Erkek olan ses çoğu yapaydır" dediniz. Bazı yerlerde de sanatçı arkadaşınızın izniyle onun sesinin altyapısını kullanıyorsunuz. Bu işbirlikleri ve yapay zeka kullanımı, müziğinizin otantikliğini nasıl etkiliyor? Eleştirilere nasıl yaklaşıyorsunuz?

Ben bunu hiçbir zaman gizlemedim. Erkek vokallerin bir kısmında yapay zeka teknolojilerinden faydalanıyorum. Bazı çalışmalarda ise sanatçı arkadaşımın izniyle, onun ses rengini temel alan altyapılar kullanıyorum. Benim için önemli olan dinleyiciyi kandırmak değil, ortaya kaliteli bir eser koymak. Şarkı sözleri, duygu, düzenleme ve anlatmak istediğim tarihi mesajlar tamamen benim hissettiklerimdir, duygularımdır. Ben her zaman, din ve dil ayrımı yapmadan Türk ırkının bütünlüğünü ve birliğini savunan biriyim. Yapay zekayı bir sanatçının yerine geçen bir unsur olarak değil, üretim sürecini destekleyen bir araç olarak görüyorum. Eleştirilere de elbette saygı duyuyorum; herkes sevecek diye bir kural yok. Aslına bakılırsa, bu süreçte şimdiye kadar hiç olumsuz eleştiri almadım. Genelde 'Yapay mı değil mi bilemiyorum ama her neyse çok güzel!' tarzında yorumlar alıyorum. Çoğu insan kendi sesimin altyapıda olduğunun farkında ve bu konuda güzel övgüler alıyorum. Hatta konser yapmamı isteyen, playback de olsa beni o sahnede görmek isteyen bir kitlem bile oluştu. Her iki koşulda da benim için en önemli şey, insanların bu şarkıları sevmesiydi. Teknoloji her zaman tartışılır ama asıl önemli olan onu etik şekilde ve izin alarak kullanmaktır.

"Yapay zekadan bir prompt kullanmıyorum, tamamen yapay zekaya hayallerimi anlatıyorum ve müziklerimi bu şekilde üretiyorum" dediniz. Bu, çok ilginç bir ifade. Hayallerinizi yapay zekaya anlatmak nasıl bir süreç? Bu, sizin için bir tür yaratıcı ortaklık mı?

Evet, ben hazır promptlar kopyalayıp kullanan biri değilim. Tabii ki bazı yerlerde, özellikle enstrümanlar için elimde mevcut olan hazır promptlardan faydalanıyorum; ancak asıl süreç aklımdaki atmosferi, duyguyu ve hikayeyi kendi cümlelerimle yapay zekaya anlatmamla şekilleniyor. Önce müziği kafamda üretiyorum; duyuyorum, hissediyorum. Hangi enstrümanlar olacak, vokal nasıl bir duygu verecek, ritim nasıl ilerleyecek. Sonra bunları tek tek tarif ediyorum. Yapay zeka bana bir taslak sunuyor, ben de beğenmediğim yerleri tekrar düzenletiyorum. Bazen istediğim sonuca ulaşmak için onlarca deneme yapıyorum. Özellikle 'Oyunları Bozkurdum' ve ''Türk'üm Ben Türk'üm Lan'' şarkıları, beni maddi ve manevi olarak en çok yoran, en çok 'zarara' sokan çalışmalarım oldu; ama ulaştığı başarıyı görünce, her şeye değdiğini düşünüyorum.

Şarkı sözlerini kendiniz yazıyorsunuz ve yapay zekadan sadece yazdığınız sözlerin sıralamasını istiyorsunuz. Bu da sizin için bir yazar kimliği anlamına geliyor. Şarkı sözlerinizde hangi duyguları, hangi mesajları ön plana çıkarmayı seviyorsunuz?

Şarkılarımda en çok duyguya önem veriyorum; yazdığım sözlerin insanların kalbine dokunmasını istiyorum. Aslında bu kadar sık şarkı çıkarabilmemin nedeni, daha önceden kendi kendime yazdığım sözleri ve şiirleri kullanıyor olmam. Genellikle vatan sevgisi, birlik, cesaret ve insanın kendi değerlerine sahip çıkması gibi mesajları ön plana çıkarıyorum. Bazen de yaşanmış duyguları ve iç dünyamı sözlerime yansıtıyorum. Yapay zeka benim için sadece düzenleme ve üretim sürecini kolaylaştıran bir araç; duygular, fikirler ve anlatmak istediğim hikaye tamamen bana ait. Benim için asıl önemli olan, dinleyicinin şarkıda kendinden bir parça bulabilmesi. Bu yüzden sözlerimde en çok duygu, samimiyet, umut, vatan sevgisi ve birlik mesajlarına yer vermeyi seviyorum.

İlk şarkınız "Men Türkmenem" olmuş ve arkadaşınızın sayfasında yayınlanmış. O zamanlar böyle bir şeyi kendiniz yapmıyormuşsunuz. O şarkının hikayesi neydi? O dönemden bugüne, müzik yolculuğunuzda neler öğrendiniz?

Evet, ilk şarkım ortak bir çalışma olan ''Men Türkmenem''di. O dönemde bu işi profesyonel olarak yapmak gibi bir düşüncem yoktu; hatta şarkıyı nasıl ve nereden yayınlayacağımı bile bilmiyordum. Geçmişte yazdığım bir yazıydı; şiir desen tam şiir değil, sadece aklıma ne geliyorsa kağıda dökmüştüm. Bir arkadaşım yapay zeka içerikleri üretiyordu; sözleri ona gönderdim ve 'Benim için bunu şarkı yapar mısın?' dedim. O da sözleri düzenleyerek bir şarkı haline getirdi. Şarkı arkadaşımın sayfasında yayınlandı ve insanların ilgisini görünce bu alanda devam edebileceğimi fark ettim. Aslında bu düşünceyi hemen eyleme dökmemiştim ama arkadaşım bu işe çok ciddi bir şekilde devam etmem gerektiğini söyledi. Onun teşvikiyle başladım; hatta resmi yayınlama süreçlerini ve teknik detayların her birini o öğretti. O günden bugüne çok şey öğrendim. Yapay zekayı daha verimli kullanmayı, müzik üretim süreçlerini, dijital platformları ve en önemlisi kendi tarzımı oluşturmayı kavradım. Hâlâ öğrenmeye devam ediyorum ve her yeni çalışmamda kendimi bir adım daha ileriye taşımaya çalışıyorum. O şarkının hikayesi ise tamamen benim de Halep Türkmeni ve Beğdili boyundan olmamın verdiği gururdan doğdu; 'Men Türkmenem' diyerek o gururu haykırmaktı amacım.

"Geleceğimize güzel şeyler aşılamak, Türk milletine özünü hatırlatmak" şu anki amacınız. Bu amaca ulaşmak için Asena Esma olarak neler yapmayı planlıyorsunuz? Hangi projeleriniz yolda?

Benim en büyük hedefim, özellikle gençlere Türk milletinin tarihini, kültürünü ve değerlerini müzik aracılığıyla sevdirebilmek. İnsanların sadece bir şarkı dinleyip geçmesini değil; dinledikten sonra araştırmasını, öğrenmesini ve köklerini merak etmesini arzuluyorum. Bu amaçla üretmeye kararlılıkla devam edeceğim. Önümüzdeki dönemde farklı Türk devletlerini ve ortak kültürümüzü anlatan yeni şarkılar hazırlıyorum. Aslında belli bir kalıba sadık kalmak yerine, o anki ruh halime göre, 'Ben olsam ne dinlemek isterdim?' diye düşünerek tamamen duygularıma odaklanıyorum. Bunun yanı sıra, dinleyicilerimden klip yönünde çok yoğun talep geliyor ancak bu konuda henüz teknik bilgiye sahip değilim. Yine de sosyal medya içerikleri ve farklı projelerle bu mesajları daha geniş kitlelere ulaştırmayı hedefliyorum. Henüz yolun başındayım ama uzun yıllar boyunca kendi çizgimi bozmadan üretmeye devam etmek istiyorum.

Bu hikaye, sizin gibi hayalleri olan ama belki de imkanları kısıtlı hisseden kadınlara ne mesaj veriyor? Onlara ne söylemek istersiniz?

Ben de çok büyük imkanlarla başlamadım; sadece bir hayalim vardı ve vazgeçmedim. Bugün geldiğim noktada şunu gördüm: İnsan gerçekten isterse ve emek verirse, imkansız gibi görünen şeyler bile mümkün olabiliyor. Özellikle kadınlara söylemek istediğim şu: Bir kadın kitlemin oluşması ve onların beni desteklemesi, belki de beni en çok mutlu eden şeylerden biridir. Kimsenin 'yapamazsın' sözünü hayatınızın gerçeği haline getirmeyin. Kendinize inanın, üretmekten korkmayın ve ilk adımı atmaktan çekinmeyin. Belki yol zor olacak ama pes etmezseniz, bir gün dönüp baktığınızda 'iyi ki vazgeçmemişim' diyeceksiniz. Benim bu röportajım da onlar için bir örnek, bir güç olsun.

Son olarak, sen yapay zekaya hayallerini anlatıyorsun ya. Peki, o soğuk algoritmaların asla anlayamayacağı, sadece senin o Ankaralı anne yüreğinde saklı kalan, "bu sadece bana ve çocuklarıma ait" dediğin o en derin, en dokunulmaz hayalin ne? Bize o yapay zekasız, tamamen "insan" kalan Esma'yı anlatır mısın?

Yapay zeka bana üretirken yardımcı olan bir araç; ama hayallerimin sahibi hiçbir zaman o olmadı, o hayaller benim kalbimde doğuyor. Benim en büyük hayalim sadece başarılı bir sanatçı olmak değil; çocuklarımın bana gururla bakabilmesi, 'Annem pes etmedi ve hayallerinin peşinden gitti' diyebilmesi. Zaten evlatlarıma miras bıraktığım bir şarkım da var, ismi 'Kalk Oğlum'. Günün sonunda dinlenme sayıları, takipçiler ya da rakamlar unutulabilir; ama evlatlarının kalbinde bıraktığın iz ömür boyu kalır. Benim için en büyük başarı da bu. Esma olarak istediğim şey; geride güzel eserler, temiz bir isim ve çocuklarıma, gelecek nesillere örnek olabilecek bir hayat bırakmak. Geleceğimiz onlar, bu vatanı onlara emanet edeceğiz. İşte o hayalin hiçbir kısmını yapay zeka yazamaz; çünkü o, tamamen bir annenin kalbinden geliyor.

Bazen bir hikaye dinlersiniz ve o hikaye, size sadece anlatanın değil, binlerce yıllık bir hafızanın yankısını getirir. Esma ile konuşurken hissettiğim tam olarak buydu. O, modern zamanların görünmez duvarları arasına sıkışmış, evinin dört duvarı arasında çocuklarına dünyalar kuran bir kadının, birdenbire o duvarları yıkıp, sesini piksellerin, algoritmaların ötesine taşımasının vücut bulmuş hali.

Bizler, mitolojiyi hep tozlu sayfalarda, antik kalıntılarda ararız. Oysa Asena, sadece bir kurt değil; bir dirilişin, bir yol göstericiliğin ve en çok da anaç bir koruyuculuğun sembolü, Esma’nın yolculuğu, o kadim Asena arketipinin, 21. yüzyılın soğuk, hesaplanabilir dijital evreninde yeniden ete kemiğe bürünmesi gibi. O, yapay zekanın o mekanik boşluğuna, bir annenin sıcaklığını, bir kadının kırılgan ama bir o kadar da dirençli ruhunu üflüyor.

Belki de en çarpıcı olanı, onun bu dönüşümü bir "kahramanlık" edasıyla değil, son derece insani, son derece "bizden" bir tevazuyla kucaklaması. Kendi yalnızlığından, kendi sessizliğinden doğan bu ses, şimdi binlerce insanın aidiyet arayışına bir cevap oluyor.

Esma’nın hikayesi bize şunu fısıldıyor: İçimizdeki o arkaik güç, o yaratıcı ateş, hiçbir zaman sönmüyor. Sadece doğru zamanı, doğru aracı ve belki de en çok, kendi sesimizi duymaya cesaret edeceğimiz o kırılma anını bekliyor. Ve o an geldiğinde, bir ev hanımının mutfağından yükselen bir melodi, bir milletin kolektif hafızasında yankılanan bir destana dönüşebiliyor.

Çünkü nihayetinde, teknoloji ne kadar ilerlerse ilerlesin, o makinelere ruhunu veren, onlara hayallerini fısıldayan yine insanın, yine kadının o bitmek tükenmek bilmeyen yaratma arzusu olacak. Esma, o arzunun, o kadim sesin bugünkü yankısı. Ve bu yankı, daha uzun süre kulaklarımızda, kalplerimizde çınlamaya devam edecek.

#İşbirliği

Müzeyyen Beyza MERCAN