Sözün Yalnızlığında Kaybolan Yüzler

06.03.2025 - Perşembe 12:48

Ceviz ağacının gövdesine tutunmuş eski bir rüya,
Toroslar’ın mavi sırtında gezinen gölgeler,
çocukluğum, dağların kırışık alnında bir su lekesi.

Rüzgar ellerini unuttu dal aralarında,
konuşkan bir sessizlik düğümlendi içime,
annemin sesi mi, yoksa taşların anlattığı hikâyeler mi?

Bir su birikti, yuvarlandı zamanın avuçlarından,
ben küçüldükçe büyüyen gökyüzü,
ceviz kabuklarında yankılanan bir gülüş.

Ve belki de her şey,
toprağa düşen ışığın
kendini unutması kadar kısa.

Müzeyyen Beyza MERCAN

YORUM YAZ