{"id":1787,"date":"2024-12-03T00:43:03","date_gmt":"2024-12-02T21:43:03","guid":{"rendered":"http:\/\/tarsusyenihaber.com\/?p=1787"},"modified":"2024-12-03T00:43:04","modified_gmt":"2024-12-02T21:43:04","slug":"kendine-kapanan-kalbin-hikayesi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/2024\/12\/03\/kendine-kapanan-kalbin-hikayesi\/","title":{"rendered":"Kendine Kapanan Kalbin Hik\u00e2yesi"},"content":{"rendered":"\n

Yakla\u015f\u0131k yirmi iki y\u0131l \u00f6nce, bir u\u00e7urumun kenar\u0131nda duruyordum. \u015eiirsel bir metafor de\u011fil bu; ger\u00e7ek bir u\u00e7urum, ger\u00e7ek bir bo\u015fluk. Yukar\u0131 bak\u0131nca g\u00f6ky\u00fcz\u00fc daral\u0131yor, a\u015fa\u011f\u0131 bak\u0131nca dipsizlik ak\u0131yordu. O s\u0131rada bir kitap d\u00fc\u015ft\u00fc avu\u00e7lar\u0131ma. D\u00fc\u015fmesiyle tutunmam bir oldu. Kitap dedi\u011fin bazen bir tesad\u00fcf, bazen bir \u00e7\u0131\u011fl\u0131k. Kapa\u011f\u0131nda yazan c\u00fcmleyle ba\u015flad\u0131 her \u015fey: <\/strong>\u201cAnnem ve Hayat\u0131n Anlam\u0131\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

O g\u00fcn, o sayfalar beni i\u00e7ine \u00e7ekti. Bir c\u00fcmleye \u00e7arpt\u0131m, d\u00fc\u015ft\u00fcm ve kendime gelemedim:
“<\/em><\/strong>Bir daha hi\u00e7 incinmemenin yolunu bulmu\u015ftum: E\u011fer kimsenin benim i\u00e7in \u00f6nemli olmas\u0131na izin vermezsem, bir daha asla b\u00f6yle bir kay\u0131p ya\u015famazd\u0131m.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

C\u00fcmle i\u00e7imde yank\u0131land\u0131, kelimeleri bir duvar gibi kar\u015f\u0131mda y\u00fckseldi. Annemin yoklu\u011fu, o duvar\u0131n \u00e7atlaklar\u0131ndan s\u0131z\u0131yordu. O kay\u0131pla sar\u0131lm\u0131\u015f, o c\u00fcmleyle bo\u011fulmu\u015ftum. Kendime sordum:
“Kimsenin kalbine dokunmazsam, kendi kalbimi koruyabilir miyim?”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ama i\u00e7imden ba\u015fka bir ses, daha derinlerden, daha karanl\u0131k bir yerden cevap verdi:
“Ya o kalp, hi\u00e7 dokunulmadan \u00e7\u00fcr\u00fcrse?”<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u0130\u015fte o an, kendi i\u00e7imde bir tart\u0131\u015fma ba\u015flad\u0131. Sesler birbirine kar\u0131\u015ft\u0131, ama konu\u015fan hep bendim.
“Kendini bir kafese kapat\u0131rsan, kimse seni k\u0131rmaz,”<\/em> dedim. Ard\u0131ndan ba\u015fka bir yank\u0131 y\u00fckseldi:
“Ama o kafes seni bo\u011far. Ya\u015farken \u00f6l\u00fcrs\u00fcn.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ya\u015farken \u00f6lmek. \u0130\u015fte mesele bu. Hayat, iki u\u00e7urum aras\u0131nda gerilmi\u015f bir ip gibi. Her ad\u0131mda t\u00f6kezlersin, her ad\u0131mda biraz daha kanars\u0131n. Ama geri d\u00f6nemezsin. \u00c7\u00fcnk\u00fc geri d\u00f6nmek yoktur. Sadece ileriye d\u00fc\u015fmek vard\u0131r.<\/p>\n\n\n\n

Annemin sesi. R\u00fczg\u00e2r gibi ge\u00e7ti i\u00e7imden. Ama eksikti, tamamlanmam\u0131\u015f bir \u015fark\u0131 gibiydi. Her hat\u0131ra, her kelime yar\u0131m kalm\u0131\u015f bir nota. O notalar\u0131 birle\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m, ama ellerim bo\u015f d\u00f6nd\u00fc. Annemin kayb\u0131, i\u00e7imdeki anlam\u0131n damarlar\u0131n\u0131 kuruttu.<\/p>\n\n\n\n

Bug\u00fcn h\u00e2l\u00e2 o c\u00fcmlenin g\u00f6lgesinde ya\u015f\u0131yorum:
“Bir daha hi\u00e7 incinmemenin yolunu bulmu\u015ftum.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Peki, izin verdim mi insanlara, hayata, duygulara? Yoksa h\u00e2l\u00e2 o u\u00e7urumun kenar\u0131nda m\u0131 bekliyorum? U\u00e7urumun kenar\u0131nda beklemek nas\u0131l bir \u015feydir, bilir misiniz? Ne ileri ad\u0131m atmak ne de geri d\u00f6nmek. Sadece \u201cbelki\u201dlerle oyalanmak.<\/p>\n\n\n\n

Annemi kaybetti\u011fim g\u00fcn bir k\u0131yamet ya\u015fand\u0131 i\u00e7imde. Ama o k\u0131yametin k\u00fclleri aras\u0131nda yeni bir \u201cben\u201d bulamad\u0131m. Sadece eski bir soruyu tekrarlay\u0131p durdum:
“Ac\u0131n\u0131n ard\u0131nda ne var?”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Belki de yok bir cevap. Belki de ac\u0131, kendine yetiyor.<\/p>\n\n\n\n

Hayat dedi\u011fin iki u\u00e7urum aras\u0131nda gerilmi\u015f bir ip. Ad\u0131m att\u0131k\u00e7a kan\u0131yorsun, her ad\u0131mda biraz daha eksiliyorsun. Ama eksildik\u00e7e belki de kendine yakla\u015f\u0131yorsun. \u00c7\u00fcnk\u00fc eksilmek, var olman\u0131n bedeli.<\/p>\n\n\n\n

Sonra sustum. Anlam aramay\u0131 b\u0131rakt\u0131m. \u00c7\u00fcnk\u00fc anlam dedi\u011fin \u015fey, belki de hi\u00e7 bulunmayacak bir cevap. Ve belki de anlam, aramamakta gizlidir.<\/p>\n\n\n\n

Kader diyorum buna. \u00c7\u00fcnk\u00fc bu ac\u0131, bu eksiklik, bu yara bana ait. Hayat, k\u0131r\u0131k d\u00f6k\u00fck bir yolculuk. Her ad\u0131mda biraz daha kayboluyorsun. Ama kaybolmak, kendini bulman\u0131n tek yoludur.<\/p>\n\n\n\n

Kader dedi\u011fim, kaybolmay\u0131 kabullenmek. \u00c7\u00fcnk\u00fc kim bilir? Belki de hi\u00e7bir \u015feyin anlam\u0131 yoktur. Ama o anlams\u0131zl\u0131k bile ya\u015famak i\u00e7in yeterlidir.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

M\u00fczeyyen Beyza Mercan <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Yakla\u015f\u0131k yirmi iki y\u0131l \u00f6nce, bir u\u00e7urumun kenar\u0131nda duruyordum. \u015eiirsel bir metafor de\u011fil bu; ger\u00e7ek bir u\u00e7urum, ger\u00e7ek bir bo\u015fluk. Yukar\u0131 bak\u0131nca g\u00f6ky\u00fcz\u00fc daral\u0131yor, a\u015fa\u011f\u0131 bak\u0131nca dipsizlik ak\u0131yordu. O s\u0131rada bir kitap d\u00fc\u015ft\u00fc avu\u00e7lar\u0131ma. D\u00fc\u015fmesiyle tutunmam bir oldu. Kitap dedi\u011fin bazen bir tesad\u00fcf, bazen bir \u00e7\u0131\u011fl\u0131k. Kapa\u011f\u0131nda yazan c\u00fcmleyle ba\u015flad\u0131 her \u015fey: \u201cAnnem ve Hayat\u0131n Anlam\u0131\u201d. […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1918,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"categories":[2,9,12],"tags":[],"ppma_author":[15],"class_list":["post-1787","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-guncel","category-magazin","category-yazarlar"],"authors":[{"term_id":15,"user_id":3,"is_guest":0,"slug":"beyza","display_name":"M\u00fczeyyen Beyza Mercan","avatar_url":{"url":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/wp-content\/uploads\/2024\/09\/WhatsApp-Image-2024-09-18-at-09.18.16.jpeg","url2x":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/wp-content\/uploads\/2024\/09\/WhatsApp-Image-2024-09-18-at-09.18.16.jpeg"},"author_category":"","first_name":"M\u00fczeyyen Beyza","last_name":"Mercan","user_url":"http:\/\/@mbeyzamercan","job_title":"","description":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1787"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1787"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1787\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1920,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1787\/revisions\/1920"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1918"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1787"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1787"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1787"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/tarsusyenihaber.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=1787"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}